Dubbeldam 13-5 RFC 13-3 5-0

Vandaag speelt onze 13-5 thuis en zoals we gewend zijn zit de bank vol met trainers en begeleiders. Omdat de vaste verslaggever aan de bar gekluisterd is vandaag, is uw verslaggever vandaag ingevlogen om een kort en zakelijk verslag op papier te zetten.
Maar ook zonder Leon zie we vandaag Rumo, Remco, Wouter en Mitchel bij de dug-out staan; Noah ontbreekt vandaag en Martijn is vandaag onze scheidsrechter, omdat niemand het team van Dylan Schmitz durft te fluiten.
Uw verslaggever heeft wanhopige verhalen gehoord over dit elftal, dat ze onverwacht op een groot veld spelen en hier nogal moeite mee hebben. Vandaag heeft onze trainer Rumo, natuurlijk getooid met petje en een Red Bulletje, een geniaal plan uitgedacht. De bal moet op de helft van de tegenstander blijven en als onze mannen dit goed uitvoeren, spelen ze gewoon op een half veld, natuurlijk op onze grote vriend Juliën na.

Omdat ook Jolanda bij dit elftal langs de lijn staat, komt er van voetbal kijken natuurlijk maar weinig en uw verslaggever wil ook nog met een half oog naar de MO11-1 kijken. In dit elftal speelt Iris, die zonder een geamputeerde grote teen en met een keelontsteking in het veld staat. De ontsteking heeft haar stembanden nog niet aangetast en ook het voetballend vermogen niet, onze dames winnen derhalve vrij eenvoudig.
Blijkbaar is het trouwens een risicowedstrijd, want langs de lijn staan al twee ambulancebroeders klaar. Gelukkig verloopt deze wedstrijd zonder incidenten en dit komt dan vooral omdat Albertine niet langs de lijn staat. Afgelopen week heeft ze weer eens huisgehouden bij Pelikaan en we maken ons voor de rest van het seizoen weer grote zorgen.

Vrijwel direct na de aftrap ligt de bal in het doel, gek genoeg is het Dubbeldam en meer in het bijzonder Max die de 1-0 binnenschiet. Gelukkig spelen we vandaag thuis, want Jolanda is ervan overtuigd dat alle tegenstanders hun velden langs de A15 hebben liggen. Nu is RFC natuurlijk via de A15 te bereiken, maar dit is niet echt de aller kortste weg.
Blijkbaar is ook Robert de Haas Albertine tegen het lijf gelopen, hij loopt met pijn en een mitella rond en zelf denkt hij dat het een oude oorlogswond is. Hoewel Martijn zich niet heeft kunnen voorbereiden, fluit hij een sterke wedstrijd. Het is jammer dat hij twee keer een doelpunt van Dubbeldam moet afkeuren vanwege buitenspel, dit onderdeel moet de enorme trainersstaf nog maar eens goed doornemen van de week.
In de eerste helft laten onze jongens de bal ongeveer twee keer over de middellijn rollen, maar gelukkig hoeft Juliën niet op te staan. Hij ligt lekker te zonnen en pas laat in de tweede helft speelt hij nog een kleine rol in dit verslag.
Dubbeldam is vooral bezig met het missen van kansen. Keer op keer wordt er op het doel geschoten, maar de stand blijft heel lang 1-0.
Zelfs onze eigen Dylan lukt het niet de keeper te verschalken, hij schiet hard tegen de keeper en de rebound durft hij niet meer aan. Hij legt de bal breed op Rachid, die netjes de 2-0 laat aantekenen.

We gaan met deze stand rusten; onze vlagger denkt dat de rust een half uur duurt en komt pas terug als Martijn al bijna voor het einde fluit. De jongens van Rumo mogen van onze strenge trainer niet met de pers praten en uit onze ooghoeken zien we de opa van Mika en Sem staan; hij is komen fietsen uit Oud-Beijerland en gaat straks via een omweg weer naar huis. Terwijl uw verslaggever weer eens niet oplet, kopt Job weer eens binnen en staat het al 3-0.
Terwijl zijn spelers niet met uw verslaggever mogen praten, belt Rumo met de krant om door te geven dat het inmiddels 4-0 staat. Het is weer Rachid die gescoord heeft en Rumo verwacht maandag op de voorpagina van AD/De Dordtenaar te staan.
Uw verslaggever kent bijna niemand van dit team en hij hoort dat bijna alle kinderen dezelfde naam hebben. Zo hebben twee Dylans, maar de andere Dylan wordt Rooie Dave genoemd. Hij is blond, dus klinkt dit volkomen logisch. We vragen ons af of hij vernoemd is naar een keeper die bij IFC onder de lat staat.
Verder hebben we nog een Leon en een Julian en een Juliën. De laatste komt bij een corner naar voren. Hij is befaamd vanwege zijn kopkracht en hij weet ook de bal goed te verlengen. Hieruit komt echter geen grote kans meer, maar even daarna is het Ward die ook nog weet te scoren. Hij zorgt voor de 5-0 en eigenlijk had het nog 6-0 moeten worden, maar onze Dylan weet weer niet te scoren alleen voor de keeper.

Zo hebben we genoten van een geweldige wedstrijd van onze mannen. Als ze ook nog eens leren iets beter om te gaan met hun kansen, wordt het verschil in het veld nog duidelijker. RFC had niet veel in te brengen vandaag, maar deze jongens bleven zicht tot de laatste minuut inzetten en ze hebben geen enkele gemene overtreding gemaakt.
Het was voor Dubbeldam13-5 vandaag in elk geval een groot voetbalfeest.

Reageren op dit bericht: