Dubbeldam 19-2 Sliedrecht 19-3 1-2

Het is 25 mei 2019 als onze 19-2 voor de allerlaatste keer de clubkleuren van Dubbeldam verdedigt. Normaliter is een tweede jeugdelftal een schaduwteam van het eerste, maar dit elftal is eigenlijk gewoon een samenraapsel van spelers die aan het begin van het seizoen waren ingedeeld is twee halve teams. Door de geweldige inzet van René Osté is het gelukt om, soms met hangen en wurgen, het einde van het seizoen te halen, maar vandaag eindigt het, eigenlijk zoals het begon.
Een groot deel van de jongens gaat stoppen, waaronder ook Tristan, de zoon van René. De andere jongens moeten hun plekje zien te vinden bij een ander elftal, waarvan een aantal bij een O19-elftal en een aantal bij de Zaterdag 3.
De Zaterdag 3 is dan weer een seniorenelftal dat op dit moment nog niet voldoende spelers heeft om door te gaan volgend seizoen. Ze zijn nog op zoek naar een keeper en zeker drie spelers. Mocht het lukken deze te vinden, is de kans groot dat veel (jonge) voetballers hier nog jaren hun hobby kunnen uitoefenen, maar mocht dit niet lukken, stopt ook dit elftal met voetballen en dat zou doodzonde zijn.

We beginnen eerst maar eens met het verslag van deze week. Tot zijn verbazing ziet uw verslaggever Lenie op het B-veld staan, normaal zien zij elkaar bij de 17-1 waar zowel Marco als Nordin voetballen, maar vandaag staat zij langs de lijn om de laatste wedstrijd van haar neefje te zien, die bij Sliedrecht speelt. Voordat hij het weet is uw verslaggever omringd door de vijand, waarbij een van de vaders zelfs een gevaarlijke hond heeft meegenomen, die trouwens in de omgang alleraardigst is, net als de rest van de vijand trouwens.
Het is voetbal zoals voetbal bedoelt is: in het veld doen de mannen hun uiterste best om te winnen, langs de lijn is het vooral gezellig.
Kevin Datema is vandaag onze scheidsrechter en hij vraagt voor de wedstrijd hoe het zit met gele kaarten, of de spelers een tijdstraf krijgen of dat hij het moet opschrijven. We vertellen hem fijntjes dat hij zijn kaarten gewoon op zak moeten houden en ook omdat er geen enkele aanleiding voor is tijdens de wedstrijd, doet Kevin braaf wat hem opgedragen is.
Waar ons elftal almaar minder is gaan trainen in de loop van het seizoen, heeft het elftal van Sliedrecht vrijwel helemaal niet getraind, omdat ze geen trainer hebben. De spelers hebben met elkaar afgesproken het seizoen af te maken en ze hebben dit meer dan verdienstelijk gedaan met een keurige derde plaats in de competitie.

Slechts gescheiden door onze half ingestorte kantine zijn we hoorbaar getuige van de verrichtingen op het hoofdveld, waar Wieldrecht 1 vandaag kampioen kan worden. Na het afsteken van vuurwerk is het daar opvallend stil en naarmate onze wedstrijd vordert, wordt deze stilte haast adembenemend.
Waarschijnlijk zijn de twee teams daar aan elkaar gewaagd, net als bij ons op het B-veld. Rikki heeft een redding nodig en Jrordy mist een kansje. Ook een grote kans van Sliedrecht is slechts een prooi voor onze keeper en als onze spits vanuit buitenspelpositie door mag lopen, schiet hij via de keeper naast.
Het is Sliedrecht dat de score opent. Vanuit een corner wordt de bal knap binnen gekopt en met deze minimale achterstand gaan we rusten.
Het is duidelijk dat Sliedrecht het beste van het spel heeft en in de tweede helft is het dan ook vooral wachten op een tweede doelpunt van deze mannen. Toch staat Sliedrecht achterin niet altijd even sterk en weet iedere fan van de 19-2 dat Jrordy altijd wel een keer scoort in de wedstrijd. Als Sliedrecht de bal niet weg krijgt, is onze spits onverbiddelijk.
We kunnen niet lang profiteren van deze stand, want hoewel Steven denkt aan buitenspel en de grensrechter vlagt, laat Kevin doorspelen en heel eerlijk, het lijkt erop dat hij gelijk heeft. Hoe dan ook, de spits van Sliedrecht scoort en zo staat het bij ons 1-2 en een bijzonder knap schot van Jordrie vlak voor tijd wordt nog knapper gepareerd door de keeper. Jammer, want een gelijkspel hadden onze jongens op basis van hun inzet wel verdiend.

Met nog maar een kwartier te spelen bij ons, is de stilte op de het hoofdveld nog steeds verstikkend te noemen. DFC staat voor, Wieldrecht nog steeds gelijk en dat betekent dat DFC kampioen zou kunnen worden. Maar dan wordt twee keer kort na elkaar de geluidsbarrière getest en bij de eerste geluidsgolf van vreugde rent een groepje jongens alsmede één van de Sliedrecht-vijanden naar de andere kant om te constateren dat het Wieldrecht gelukt is de ijzeren muur van Dubbeldam te slopen.
Zo hebben wij een heerlijk voetbalwedstrijdje gezien, heeft Sliedrecht terecht gewonnen en is Wieldrecht 1 kampioen geworden.

Rest ons nog om René Osté en alle spelers die ons gaan verlaten van harte te bedanken voor hun inzet in de afgelopen jaren.
Ruben en Steven gaan zeker door bij de Zaterdag 3, mits dit elftal volgend jaar nog bestaat. Steven heeft elk enkele keren meegetraind en al twee wedstrijden meegevoetbald. Het was spannend voor hem en even wennen, maar hij geeft aan dat er lekker fel getraind wordt en dat zij als jonkies bijzonder goed zijn opgevangen.
Ben je jong, of iets ouder, wil je graag nog als een jonge hond trainen en wedstrijdjes spelen tegen mannen die gewoon van het voetbalspelletje houden, schroom dan niet en komt gewoon een keertje mee trainen. Als je een mailtje stuurt naar secretariaat@vvdubbeldam.nl met in het onderwerp: ‘Zaterdag 3’ zorgt uw verslaggever er voor dat dit bij de juiste personen terechtkomt.