Deze week werden onze meiden verwacht in Heukelum voor een bekerwedstrijd. Gelukkig hoefden de ouders niet al te vroeg op, omdat deze wedstrijd tegen het einde van de ochtend werd gespeeld.
Aangezien ik zelf moest werken was ik voor dit verslag afhankelijk van informatie die mij door verschillende bronnen toegespeeld zou worden. Gelukkig worden de thuisblijvers altijd goed op de hoogte gehouden door de berichtjes in de groepsapp. Maar ook dan blijft het wel eens lastig of het 1-0 of 0-1 moet zijn. Maar gelukkig wordt dit dan snel weer opgemerkt door een ouder en wordt er duidelijkheid gegeven.
Onze dames betraden het veld in de voor ons bekende kleuren van Dubbeldam maar dit keer met een groot roze nummer op de rug. Dit tot grote tevredenheid van onze dames.

Het voetballen dan.
Sommige tegenstanders waren toch echt wel een beetje aan de lange kant. Het duurde dan ook even eer de dames door kregen dat lengte niet veel te maken heeft met de voetbalkwaliteiten. Helaas kostte dit inzicht de dames een doelpunt. De tegenstander wist dmv een lobbal onze keeper te omzeilen. Na de time out werden de dames wakker geschud door de trainers en begonnen ze het voetbal te laten zien wat wij gewend zijn, desondanks stond het vizier nog altijd niet op scherp. Dit resulteerde in een ruststand van 1-0.
Na de rust werden de dames dan toch echt wakker en begonnen ze het doel van de tegenstander te bestormen. Binnen korte tijd brachten ze de stand naar 1-2. Gelukkig bleven de dames voetballen en konden ze de stand nog naar de eindstand van 1-3 brengen.

Terug op eigen Dubbeldam grond werd ik vanmiddag dan ook overrompeld door merendeel vaders die super trots waren en moest ik menig maal horen dat er erg goed gevoetbald was en dat onze dames toch echt geen mietjes zijn. Een voetbalschoen op je kneiter, even het gras uit je gezicht wrijven en weer door. Het losliggende gras heeft wel voor menig uitglijden gezorgd, maar ook hier werd niet over geklaagd. Alle vaders waren het erover eens dat dit de spannendste wedstrijd was die ze meegemaakt hebben dit seizoen. Volgens de verslagen steeg de bloeddruk naar ongekende hoogtes en kostte het ongeveer 10 jaar van hun leven toen de 1-3 erin vloog
Volgens een bron was het een spannende wedstrijd, voor sommige duurde deze spanning misschien iets te lang te oordelen naar de grijze haren die lijken te zijn toegenomen onder de vaders. Maar het stralen van trots viel mij toch wel het meeste op. Op naar de volgende wedstrijd. Hopelijk met net zoveel of wellicht nog meer enthousiaste en meelevende supporters!

Reageren op dit bericht: