Zondag 1 ZBC’97 5-5

Het is zaterdag 7 september als om 14:00 onze spelers van de Zondag 1 ons hoofdveld oplopen om te spelen tegen ZBC’97. Het is een vreemde dag om te spelen voor onze mannen, maar dat heeft te maken met het bekertoernooi, waarin altijd alles anders gaat dan normaal.
Het is ook vreemd dat Dirk Dalebout er niet bij is, hij is de afgelopen jaren een vaste supporter van onze mannen geweest en inmiddels zal bijna iedere Dordtenaar zijn naam kennen, om een zeer trieste reden. Sinds vorige week zaterdag weten we dat Dirk is overleden en hoewel hij al vanaf 1 augustus door iedereen gemist wordt, nemen we vandaag als club afscheid van hem.
Dirk was geen lid van Dubbeldam, maar Dirk was wel Dubbeldam. Langs de lijn met een biertje in zijn hand kijken naar zijn elftalletjes en toen Dubbeldam iemand zocht als leider voor de Zondag 2 pakte Dirk dit op. Daarom staan we vandaag langs de lijn en staan we stil bij de dood van Dirk. Een dood die volgde op een verdwijning van meer dan vier weken, een gruwelijk lange periode voor zijn vrouw Jacqueline en zijn dochter Celine en hoewel niemand op deze uitkomst had gehoopt, is het goed dat zijn lichaam gevonden is. Maandag a.s. nemen we definitief afscheid van Dirk, maar vandaag staan we op het hoofdveld stil bij zijn overlijden.
Aan de overkant hangen drie identieke spandoeken met de tekst: ‘Dirkie, voor altijd in ons midden’ en terwijl we wachten op de opkomst van de twee elftallen valt er een ongewone stilte over het complex. Als er al met elkaar gesproken wordt, gebeurt dit met gedempte stemmen en het wachten is op de opkomst van de twee elftallen en in gezelschap van Rik Klootwijk loopt ook Jacqueline mee het veld op.
Verspreid over vrijwel de hele lengte van het veld staan mensen aan de overkant opgesteld die met een fakkel laten zien dat ze aan Dirk denken. Als ze vrijwel gelijktijdig aangestoken worden, zien we een indrukwekkende rode gloed over het veld trekken.
Dan weerklinkt het fluitje van de scheidsrechter in de al ingedaalde stilte en de minuut die dan volgt is doortrokken van stilte waarin iedereen op zijn of haar manier terugdenkt aan Dirk. Zelden zal het zo stil geweest zijn bij Dubbeldam.
Als de scheidsrechter weer fluit, komt één van de begeleiders van ZBC uit de dug-out met een mooie bos bloemen voor Jacqueline en dan zijn we getuige van een mooi tafereel, waaruit blijkt dat respect in het voetbal wel degelijk bestaat.

Natuurlijk wordt er na het herdenken gewoon gevoetbald, want waar het leven voor Jacqueline en Celine op dit moment even stilstaat, gaat het toch gewoon door. Het voelt soms hard, maar ook zonder Dirk langs de lijn vechten onze mannen in het veld om de overwinning en alsof het zo moet zijn, is het vandaag vooral een strijd met heel veel doelpunten en bij vlagen afgrijselijk weer.
Een hattrick van Jordy Wouters en nog twee doelpunten van Dennis en Mika zijn niet genoeg voor de overwinning, omdat ook ZBC vijf keer het net weet te vinden. Een gelijkspel met tien doelpunten, het is voor de statistieken.