In de onderste regio van de 1ste klasse staat Madese Boys net boven onze roze brigade. Na nog geen punt te hebben gepakt, mag je er niet van uitgaan dat het een makkie wordt. De tegenstander van vanmiddag heeft net als ons de nummer 1 en 2 al gehad en beide wedstrijden met 1 doelpunt verschil verloren. Dat gaat dus weer een lekker pot worden. Eenmaal gearriveerd op het stadion van Madese Boys, was het even wachten op Linsey, niet dat we niet genoeg meiden hadden, maar zij het de tenue`s bij haar. Yasmin en Erja waren vandaag niet van de partij, Lotte S. op het doel na haar goede optreden van vorige week. Weinig veranderingen in de opstelling, maar wel 4 wissels.

De jeugdige scheidsrechter van dienst had voor deze wedstrijd een aardige temperatuur geregeld. 21,3 graden werd waargenomen door de groots aanwezig supporters welke lekker in het zonnetje de aftrap zagen. Direct vanaf het begin werd de bal opgejaagd en de tegenstander onder druk gezet, na 3 minuten was het sara welke de tegenstander opjaagde, de bal niet kon verwerken en de eerste grote kans door Lotte van B. voorlangs raasde. De toon was gezet, de 3 punten zouden moeten worden meegenomen naar Dordt.

Met het centrale duo Flo en Tessa achterin werd er prima met regelmaat verzorgd gevoetbald, opbouwend via de backs werd het middenveld ingespeeld, en kwamen we met aanvallen via Sara en Merthe met regelmaat tot de achterlijn. Grote kansen bleven uit, achterin zat de boel perfect op slot, een enkele keer waarop ze onze verdedigers op het verkeerde been zetten, was Lotte S. scherp, afgezien van een rolletje welke onder haar voet door schoot en ze net voor de doellijn kon oppakken. In de rust vertelde ze dat het een actie was om de amusumentswaarde op een 8,6 te krijgen.

In de rust waren de complimenten voor de meiden, de 0-0 was niet de stand waar we vooraf tevreden mee waren, maar de tegenstander was ook een ploeg waar je niet overheen wandelde. Gezien zijn 14 keer wisselde in de eerste helft lag het spel met regelmaat stil, en hoorde we de meiden vertellen dat ze het tempo uit de wedstrijd halen, waarop Ton en Ton elkaar aankeken en even moesten slikken, dat waren onze meiden!

De tweede helft, startte ook weer fel, In de 16de minuut was het hakkietakkie Linsey die haar directe tegenstander van haar af te wist schudden, Sara weg te sturen welke op “een alleen door haar uit te voeren manier” tussen 2 verdedigers alsnog een schot wist te lossen, keeper grabbelde maar in tweede instantie werd de bal naast geschoten. 4 minuten later werd Manon in gespeeld buiten de 16, maar in plaats van de een verwoestend schot (zij schiet met binnenkant voet inmiddels zo gericht en hard dat er rook van de bal afkomt) af te drukken, speelde ze Sara aan welke naast schoot. Uit de achterbal kwam de bal, op een meter of 40 van het doel voor de voeten van Samm, welke met een volley direct uithaalde op het doel, (..de supporters geloofde er niet in) maar die bal moest met veel moeite uit de rechterbovenhoek worden gehaald, prachtschot!

Achterin voelde ze inmiddels aan dat er wat te halen, of sterker nog, dat we het verdiende om te winnen. Om beurten schoven Flo of Tesse door en speelde we achterin 1 op 1, wat af en toe wat zweetdruppels te weeg bracht langs de kant, maar elke keer weer prima werd opgelost en we eigenlijk niet meer in gevaar kwamen. Aan de overkant van het veld bleef Isa liggen, als waterdrager, zijn dat de spaarzame momenten waarop je scherp moest zijn, Ton van B, zette de sprint in, en had de 45 meter afgelegd in een tijd waar “Usain Bolt” U tegen zou zeggen, binnen 4,2 seconde was hij ter plekke. Isa, enorm geschrokken had van alles horen kraken in haar Knie, Samm en Ton van B, beide pro als het gaat om knieen, vermoedde dat de schade enigszins mee viel, echter terug lopen naar de zijkant zat er nog niet in. De goed afgetrainde waterdrager dacht niet langer na, tilde Isa op startte de wandeling terug, daar ging het mis, was het echt 45 meter, was Isa te zwaar .. was het veld langer geworden.. het leek wel een kwart marathon.. het moest Isa zijn welke te zwaar was.. een ander verklaring was er niet.

2 minuten voor tijd, was het Sara welke op de achterlijn, via een miraculeuze wijze haar tegenstander voor de 3de keer in hetzelfde passeerde, de 16 binnen kwam, en waarop een schot ook een prima oplossing was verraste zij een ieder door de bal terug te leggen op de vrijstaande Merthe, welke aan de bal prima aannam, goed legde om te schieten en bij de tweede paal binnen te knallen, helaas.. net naast. Dit was direct de laatste actie, licht teleurgestelde meiden, echter toch een tevreden trainersduo. Leuke wedstrijd tegen een gelijkwaardige tegenstander werd door inzet en opbouwend voetbal.

Voor de oplettende voetbalster/toeschouwer, was er door Ton v B. nog een ouderwets ”Hesseltje” uitgevoerd, tijdens de nazorg aan de knie van Isa, vertelde zij na 2 minuten al dat het niet haar rechterknie was, maar de linker, de verkeerde knie werd dus verzorgd : – (

RijnmondCup, hier in zijn we nog ongeslagen en spelen dinsdag 10 April de wedstrijd in de kwart finale tegen DBGC MO17 uit Oude-Tonge.

Reageren op dit bericht: