Na het ontbijt moest Rick even wat energie kwijt en toen hij dacht alleen op het kunstgras te zijn, bleek dat in zijn kielzog alle jongens en meiden meegekomen waren. Het was net even droog en tussen de buien door renden en sprongen de jongens en meiden door het hoge kunstgras, waar we kort daarvoor nog een hele hazenfamilie voorbij hadden zien komen.
Onze jonge helden zijn wat moe aan het worden, maar als er vijf teams worden samengesteld onder leiding van Jayden, Semaja, Monir, Rick en Frank zien we iedereen weer opfleuren. Het is tijd voor een wedstrijd, er zijn punten te verdienen en dan komt als vanzelf het fanatisme bovendrijven.
Terwijl het buiten langzaam maar zeker steeds mooier weer begint te worden, nemen wij met onze duifjes geen enkel risico en worden in de verschillende kleedkamers maar liefst negen spellen gespeeld, waaronder het oude en vertrouwde Mikado en Jenga, maar ook Tafeltennisbal hooghouden en bekertjes stapelen. Om de tien minuten wordt er van kleedkamer gewisseld en we zien vijf groepen met bloedfanatieke topsporters door de gang sluipen op weg naar een volgend spel waar natuurlijk weer grote successen gevierd gaan worden.

Rick moet even weg en is zo dom om de sirene, die het begin en het einde van de spellen aangeeft, aan uw verslaggever te geven. U begrijpt dat dit direct misgaat en gelukkig hebben we in Leon iemand die beter is in repareren dan in slopen, zodat dit uiteindelijk goed afloopt.
Het is prachtig om te zien dat iedereen vol voor de winst gaat en zelfs bij Jami – altijd de nul – presteert Owen het onmogelijke. Hij is de eerste die bij het voetgolf de bal in de hole schiet. Het lukt zelf onze spits van de Zaterdag 1 niet en uiteindelijk kunnen alleen Thijmen, Pepijn, Samuel en Floris het kunststukje herhalen.
Lingo-Lucille is vandaag opperhoofd voetbowl, een spel waar wel veel pionnen omgeschoten worden, maar hoewel het zo simpel lijkt, is een strike voor iedereen onhaalbaar. Iedereen? Nee, natuurlijk niet, er zijn altijd natuurtalenten die wel gewoon alle pionnen omschieten en in dit geval hebben we twee helden, broers ook nog eens een keer. Het is Amin die als eerste een strike schiet en alleen zijn broer Yassir kan in zijn voetsporen treden.
Het loopt tegen de middag, de knakworstjes worden alweer opgewarmd en na een wereldprestatie van onze helden zal het goed eten zijn.

Nu het seizoen zo goed als gespeeld is, maakt onze materiaalman de balans op. Het hele seizoen heeft hij tegen iedereen gezegd dat hij geen stopwatches, reserveshirtjes of ballen had en nu niemand meer ergens om zal vragen, blijkt zijn hok echt helemaal vol te liggen. Dus mocht u volgend seizoen een lekker moppie willen fluiten, weet dan dat Sjaak wel stopwatches heeft liggen.
Nog een paar uur, dan is ook dit kamp weer afgelopen. Nog een klein toernooitje en dan is het klaar, nu heeft iedereen nog energie over, maar de koppies staan vermoeid. Ze zijn bijna uitgeteld.