Zaterdagochtend 17 november 2018 dit is de datum waarop de wedstrijd wordt gespeeld voor het kampioenschap. Onze dames zijn zich hier zekers van bewust. Deze wedstrijd MOET gewonnen worden willen ze kans blijven houden op het kampioenschap. De spanning was afgelopen week al merkbaar bij speelsters, leiders en ouders. Niemand wil het laten aankomen op doelpunten en om alles in eigen hand te houden moet er gewonnen worden en de ongeslagen status behouden blijven.
Voorafgaand aan de wedstrijd was er afgelopen dagen al een soort van wedstrijd gaande wie de wedstrijd ging fluiten/leiden. Wordt het een beginnende wedstrijdleider van 14 die ook nog eens wat familie in het team heeft staan, nou nee. Niets aan te merken op zijn leiderscapaciteiten maar deze wedstrijd heeft toch echt wel een volwassene nodig om leiding te geven en nemen. De voor de hand liggende opties waren helaas alle niet beschikbaar op de afgesproken tijd en plaats. Gelukkig stapte er ene Johan naar voren als vrijwilliger. Met een toegift dat hij de spelregels nog even zou doornemen daar hijzelf geen actief voetbal verleden schijnt te hebben maar toch verdacht vaak in de kantine te vinden is.

Alle dames, met en zonder pijntjes, stonden klaar op deze, wederom, koude herfstochtend. Iedereen was zich van het doel bewust: winnen.
Onze dames begonnen de wedstrijd en leefden de instructies van trainers ten harte na. Druk zetten en vol erop. Binnen de eerste 10 minuten werd hun inzet beloond door het afronden van een goede aanval gevolgd door een voorzet en GOAL! 1-0 Dubbeldam. Net voor de eerste time out scoorde Rijsoord 1-1, dit was zeker om de spanning erin te houden. Tijd voor de time-out. Ondanks dat de trainer van Rijsoord liever gewoon door wilde gaan werden de regels gewoon nageleefd en was het tijd voor 2 minuten drinkpauze. Hierna weer verder met het spel. Onze dames bleven hun uiterste best doen. Toch moet ik eerlijk zeggen dat richting het einde van de eerste helft de keepster uitblonk en het team op de been hield. Tijd voor een beetje welverdiende rust.

Na de rust moesten de dames nog even wennen aan deze tegenstand en dat het gewoon 1-1 staat in de rust. Dit is iets wat onze dames nou niet echt gewend zijn. Aangespoord door de trainers ook druk te blijven zetten door er bovenop te blijven zitten bleven de dames onvermoeibaar doorgaan en lieten ze zich zeker niet kennen. Er werd hier en daar wat geduwd en geschopt maar het bleef een nette wedstrijd en van gemeen spel was er dan ook geen sprake. Wel is mij ter ore gekomen dat de scheids/spelleider redelijk vaak een vrije trap aan de tegenstander gaf en niet aan onze dames.

De spanning liep op, nog steeds geen score. Eindelijk na wederom een mooie aanval waarin overzicht en samenspel ten toon werd gespreid lukte het de dames om op een 2-1 voorsprong te komen. Naarmate de wedstrijd verder en verder gaat, en de kansen er wel zijn maar er geen uitbreiding van de score plaatsvindt, is de spanning langs de lijn en bij het thuisfront bijna niet meer te houden. Onze dames zijn conditioneel sterk en dat blijkt dan ook naarmate de wedstrijd vordert.

De tegenstanders krijgen steeds meer moeite om alles bij te benen. Maar kom op dames scoor nou nog een keer, al is het maar voor de securitie. Is het nou nog geen tijd? Jeetje scheids fluit nou maar af hoor. En ja hoor geen seconde vroeger dan dat de stopwatch van de scheids het aangeeft fluit onze enige, echte, eigen Johan af. De opluchting is duidelijk merkbaar bij de thuisblijvers en langs de lijn. De dames rennen naar elkaar en vieren deze overwinning als zijnde een kampioenswedstrijd. De tegenstanders hadden hierna geen interesse meer om nog strafschoppen te nemen, nou vooruit dan maar dan laten we die maar zitten.
Uitslag 2-1 en nu dan echt, niet meer een gedeelde, eerste plaats in de competitie. Nog een paar wedstrijden te gaan en dan is het duidelijk of dit team kampioen is dit seizoen.
Wat ik zeker nog even moet vermelden is dat volgens alle informatiebronnen er hard maar fair is gespeeld. Dat Rijsoord 11-1 een waardige tegenstander bleek. Dat de trainer van Rijsoord echt gevoelig is voor enige intimidatie van een man van enige grootte en daarop echt zeker weet dat hij niet in het veld hoort te lopen, maar buiten de lijnen dient te blijven. Dat de scheidsrechter echt gewaardeerd wordt maar toch af en toe best wel een keer in het voordeel van Dubbeldam mag fluiten. Dat deze overwinning echt het toonbeeld is van volharding, erin blijven geloven, samenspelen en als laatste toch echt een teamprestatie is. Dames Gefeliciteerd !
Nog een drietal overwinningen en jullie worden ongeslagen kampioen. Vergeet niet er komen dus nog drie wedstrijden, jullie zijn er nog niet. Blijf dus vooral doorgaan.

Reageren op dit bericht: