Dubbeldam MO11-1 – RijsoordMO11-1 2-2

Voor de kenners onder ons wordt deze wedstrijd beschouwd als een titanenstrijd, of een risicowedstrijd. Beide teams draaien lekker mee in de competitie en staan bij elkaar bekend als een moeilijke tegenstander. Beide teams kijken dan ook niet meer echt naar het klassement als ze vandaag maar niet verliezen, komt de rest wel goed.
Nu hebben onze dames normaal gesproken al niet te klagen over het aantal toeschouwers, maar vandaag spant echt wel de kroon. Alle ouders, grootouders, broer, zussen, vrienden, bekenden, aanhang en volgens mij alle Dubbeldammers die er iets toe doen staan langs de lijn. En dan overdrijf ik niet; trouwe verslaggever Johan, de altijd positief ingestelde en ge├»nteresseerd in de jeugd Leon. Hij maakt alles: Sjaak, Co├Ârdinator van de dames Ton, Fysio Arie, Stille op de achtergrond actieve Cor en Gerard, een bont gezelschap langs de lijn.

De spanning voorafgaand aan de wedstrijd was al weer aanwezig door het uitblijven van een scheidsrechter, de beschikbare jeugd staat niet echt te trappelen om onze dames te fluiten, gelukkig was Tessa er die deze taak afgelopen week dan toch maar op zich wilde nemen en in mijn ogen dan ook zeer goed uitgevoerd heeft. Tessa laat met een sterk fluitsignaal weten dat de dames op positie moeten gaan staan en zorgt ervoor dat de wedstrijd kan beginnen.
Beide teams beginnen sterk waarbij Dubbeldam licht de overhand heeft, er volgen een aantal flinke duels waarbij er zo nu en dan een dame op de grond valt en even wat aandacht van Tessa behoeft. Dit tot groot ongenoegen van Leon die dit ziet als aanstellerij en waarbij hij een aantal moeders probeert op te naaien en al bijna met de waterzak met de toverspons het veld op wil rennen, wat helaas voor hem niet echt gelukt is. Deze dames stonden steeds weer op, stampen en paar keer met de voeten en gaan weer door, een les die Leon wat later in de ochtend ook zelf in de praktijk kon brengen omdat hij, op aangeven van Johan, van twee dames een schop kreeg en dus vanmiddag bij het eerste de wedstrijd vanaf de bank gade moet slaan en hierbij de geroemde waterzak mag bewaken. Genoeg weer over Leon en terug naar de wedstrijd.

Onze dames komen op een verdiende voorsprong ware het niet dat de dames van Rijsoord er al snel in slagen om de stand weer gelijk te trekken. Waarbij andere teams al snel hun hoofd naar beneden laten hangen bij een tegendoelpunt lijken onze dames hier juist een energie boost van te krijgen en zetten zij weer even aan wat dan weer leidde tot de ruststand van 2-1 door een loeihard schot van een van onze dames.
In de tweede helft moet ik eerlijk bekennen dat Rijsoord licht de overhand heeft. Hiervan werd de strijd in het veld echter niet minder en laten de dames van beide teams zien dat ze toch echt niet van suiker zijn en buiten het uitdelen ook kunnen incasseren. De spanning loopt op en het einde van de wedstrijd komt in zicht. Helaas voor onze dames lukt het Rijsoord dan toch met ook een erg hard schot op doel de stand weer recht te trekken 2-2, tevens de eindstand. Gedecideerd fluit scheidsrecht

Het veld loopt leeg terwijl de laatste penalty’s nog genomen worden. Wat een wedstrijd en wat een strijd hebben we weer mogen aanschouwen vandaag. Weer aangekomen in de kantine wordt er nog wat aan nabeschouwing gedaan waarbij trainer Mano van Ton en Gerard leert hoe hij los moet laten, hoor hierbij op de achtergrond een aantal moeders ‘let it go’ inzetten en u heeft het totale plaatje. Ook leert hij van deze mannen hoe hij een lange neus kan trekken, bij het behalen van weer een kampioenschap, wanneer onze dames gewoon doorgaan met wat ze doen, over een paar weken. Dit laatste hebben een paar dames Mano nog enkele malen voor gedaan, zelfs toen hij al thuis was.