Na de winst op IFC (4 – 2) in de beker vorige week, ging de aanloop naar de eerste competitie wedstrijd niet helemaal vlekkeloos, er schijnt een griepje te heersen waardoor een er een aantal niet helemaal fit zijn.  Het mag de pret niet drukken want er staan, als ik zo ongeveer als laatste de “glaspark stadion” binnen wandel, al 16 meiden om een uur of 9 s`morgens in de kantine .. Dat was al het eerste punt voor LRC, meiden van 16 ~ 19 jaar zo vroeg te laten komen opdraven het zou strafbaar moeten worden!

LRC samen met Sleeuwijk zeker een van de kampioens-kandidaten deze competitie, vorige jaar en een spetterende wedstrijd op veld F eindigde de wedstrijd in 4 – 4 maar waren we zeker niet de mindere maar naar 1 seizoen in de eerste klasse is LRC toch weer terug in de 2de klasse. De instructie voor de wedstrijd was dan ook met 100% inzet en karakter het veld in te gaan is de enige manier om hier met de 3 punten weg te gaan. LRC beschikte over een goede, snelle kleine spits en 2, technische meiden op het middenveld.

Vanaf de aftrap was het ook direct duidelijk, de licht geblesseerde Maartje had haar handen vol aan deze rechtsbuiten. Zo gebeurde het ook dat we in no-time tegen een 2 – 0 achterstand aan keken. Met wat kleine kansen voor Anouk (schot over) en Yasmin (voorlangs en de paal) konden we het verschil niet maken, sterker nog L.R.C. bleef beter. Achterin hadden de meiden de handen vol, de corners waren gevaarlijk puur door het feit dat we niet of te laat reageerde, LRC was gewoon veller.

Terwijl Ome Arie al hoofdschuddend naast mij plaats nam, vertelde ik hem dat er niets aan de hand was, want in ons “normale doen” hoeven we echt niet de mindere te zijn, op zeker dat onze as net zo sterk is al die van hun, alleen vandaag wisten sommige meiden dit heel goed te verbergen. Na dat ik dit vertelde had, was het Yasmin welke over de linkerkant weggestuurd werd en ditmaal wel de keepster passeerde … 2 – 1 net voor de rust.

In de kleedkamer was de sfeer al te proeven .. ze voelde de preek al aankomen. Waarbij de ene Ton in inleiding deed vulde de andere Ton hem direct aan. Beleving, inzet, bezieling, winnen .. de winnaars mentaliteit ontbrak. Sterre, Yasmin, Linsey en Amber zijn de enige welke mij bij zijn gebleven welke in ieder geval de 100% gaven. De “message” was duidelijk en de rest was “hoop” waarmee het trainersduo de kleedkamer verliet.

Die hoop, was eigenlijk een uitgestelde teleurstelling … kort na de aftrap lag hij er al weer in, 3 – 1 achter. terwijl we op 1 lijn achterin stonden tegen een snelle spits was ook de  4 – 1 gewoon een terechte goal, geen buitenspel en slim gevoetbald van LRC. Minder slim van ons. Na het inbrengen van Florine volgde er nog een speldenprik terug, een schot van 35 meter waarbij ik de keeper nog “los” hoorde schreeuwen omdat ze dacht dat de bal naast het goal zou gaan, maar Flo, plaatste hem gewoon klem naast het witte metaal in de hoek. 4 – 2. We creëerde nog een aantal kansen, veelal met een steekbal en een aantal malen doorgebroken richting het doel, maar de afronding was er niet.  Waar de meeste mentaal al een tikje hadden gehad en niet meer in een punt of punten geloofde, prikte LRC de 5 – 2 nog binnen.

Afijn de kop is eraf, volgende week IFC thuis, waarbij we vorige week nog met 4 – 2 van konden winnen, is dat zeker geen garantie voor een makkie. Het tijdstip is in 14:30 thuis op de Schenkeldijk.