Na twee nederlagen op rij moesten de sterren van Dubbeldam 3 zondag weer aantreden. In het schitterende Ulvenhout tegen UVV’40. Thuis hadden we ze met 7-1 verslagen maar dat was nogal geflatteerd dus we kunnen deze tegenstander zeker niet onderschatten. Ze staan ook maar een plek onder ons dus het is ook een team die met regelmaat weet te winnen. Iets wat wij al een hele tijd niet meer hebben gedaan. Winnen. De zoete smaak van een overwinning is voor geen enkele vallende ster meer nader voor de geest te halen. Hoog tijd voor weer een overwinning dus. 

Helaas waren er voor de sterren wel weer een aantal mutaties. We konden weer niet op volle oorlogssterkte afreizen naar het brabantse land. Patrick XXL Stolk heeft zoals u als trouwe lezer weet last van een Brabant-Allergie en bovendien moest hij nieuwe afleveringen opnemen van Buurman en Buurman dus helaas was hij er wederom niet bij. Ook onze andere laatste man Reinier”Gebresewappie” Wapperom bleek niet in staat te zijn te kunnen spelen. Vreemd, hoor ik u denken. De marathon was toch vorige week? Reinier was dit weekend in Praag. Helaas had hij dit niet doorgegeven aan de Ivoorzitter. ” Ik lag met 37.4 koorts op bed. Een levensbedreigende situatie kan je wel zeggen. Dan denk je niet aan voetballen. Ik ben in alle hectiek gewoon vergeten Nick een bericht te sturen maar vergeet niet hoe ik erbij lag he. De temperatuur kwam met vlagen soms boven de 37,6. Dan is het gewoon overleven en hopen dat je de volgende dag haalt,” was Wijniers uitleg. Gelukkig was die uiteindelijk wel fit genoeg om 42 wijn op een dag te drinken in Praag. Eind goed al goed dus voor Wijntje Wapperom.

We hadden dus een probleem in de achterhoede. Onze twee flegmatieke laatste mannen waren dus zoals gezegd verhinderd. Gelukkig had Nick een oplossing bedacht voor dit probleem. Errory. Nick denkt in oplossingen en niet in problemen zoals hij altijd zelf zegt. Errory houdt niet heel erg van lopen. Op die positie hoef je niet zoveel te lopen. Errory blij en probleem opgelost. Een sterk staaltje nadenkwerk van onze Tandisch directeur. Vervolgens deed zich tijdens de warming up een nieuwe probleem voor: Koentje Krampioentje ondervond teveel last van zijn knie, bovenbeen, lies, hamstring en kuit. De muur van vlees begint zo langzamerhand de muur van papier-maché te worden. Er is niets meer over van de ooit zo robuuste linkervleugel verdediger die door menig spits gevreesd werd. Tegenwoordig lachen ze als ze hem zien aan komen strompelen. Een kwalijke ontwikkeling. Een nieuwe domper voor het sterrenensemble dus.

We begonnen in de volgende opstelling: Soeteman in goal, Achterin Rocco Errory Jeroen en Dicky van der Net. Op het middenveld begonnen Nick, Stefan, Gokinho, Olierhoek en Michel en in de spits Johan.

Dicky van der Net dus op linksbacks. Ook hij was er bijna niet geweest vandaag. Dick had eigenlijk een dagje zelfreflectie gepland. ” Ik merk de laatste tijd dat de motivatie wat minder is. Het is de laatste weken meer Dicky van der Net-Niet. Ik had een afspraak met een lifecoach die mij vooral mentaal wat moet helpen”, vertelt onze rode motor. Ik zou vooral wel eens willen weten of ik nou links of rechts ben, vervolgt onze ervaren middenvelder. ” Geen trainer is dat de afgelopen 38 seizoenen echt gelukt, of mij te vertellen met welk been ik nou het beste kan trappen. Toch wel essentieel in het voetbalspelletje” aldus Dick. Maar na het zien van de beelden van de laatste 2 wedstrijden belde de lifecoach zondagochtend alsnog af. “Geen idee waarom, misschien had die wat anders? denkt Dick hardop.

We begonnen de wedstrijd eigenlijk heel goed en creëerde een aantal kleine kansjes en hadden zo nu en dan zelfs iets wat op een behoorlijke aanval leek. Errory had het duidelijk naar zijn zin op zijn nieuwe positie. Hij strooide met passes en hield de rust achterin. Ook de nieuwe aanwinst Gokinho, die ook supporters mevrouw Gokinho en Gokinho Junior had meegenomen, liep als vanouds te sleuren en speelde een hele sterke eerste helft. Nadat Olie en Michel beiden een kans om zeep hadden geholpen was het na 20 minuten dan wel raak. Johan bleef wel rustig en beheerst zoals we van onze kopsterke spits gewend zijn. Dit maal geen kopbal maar oog in oog met de keeper schoof die de bal beheerst binnen. 0-1! een lekkere opsteker voor de ploeg. Helaas was het nog geen 10 minuten later raak aan de andere kant. Een misverstand tussen Dick en Soeteman gaf de gelegenheid aan de nummer 8 van UVV om te scoren. De nummer 8 van UVV, een soort mix van John Coffey(The green mile), Dwayne Johnson(The Rock) en Yaya Toure liet deze kans niet onbenut. 1-1 dus.

Er volgde nog een opvallende wissel. Olie senior eruit en Olie Junior erin. Olie senior is toe aan volledige revisie van zijn linkerkant en kon helaas niet verder. Gelukkig wilde Robbie ons helpen was meegegaan als wissel. Stefan en Michel verprutste ondertussen nog een aantal kansjes zo tussen neus en lippen en door. De grootste kans was wel voor Stefan. Na een schitterende steekgok van Jeffrey kwam Stefan alleen op de keeper te staan. Een meter of 4/5 voor de goal. Stefan voelde zich als een architect in een raffinaderij. Geen idee hoe dat precies moet voelen maar ik denk onwennig, onzeker en niet op zijn plaats. Hij wist de bal niet tussen de palen te krijgen en schoot de bal naast. We gingen rusten met 1-1.

In de rust volgde de nodige omzettingen omdat Rocco en Errory naar hun zo geliefde kuip moesten. De gnoe, nog zichtbaar aangeslagen van de avond(en) ervoor moest zichzelf opmaken voor de tweede helft. Ook Tak maakte zijn rentree na 5 weken blessureleed. Er moest echter even gewacht worden met het hervatten van de wedstrijd. Onze vlaggen was in geen wegen of velden te bekennen. Waar zou die zijn? Achteraf hadden we het kunnen weten. Op de heenweg zagen we al een borg hangen All-U-Can-Eat van de plaatselijke Chinees The Golden Boef. Hij was er even snel heen gegaan in de rust. ” Ik eet meestal een rijsttafel voor 6 personen in 14 minuten. Dus ik had het makkelijk kunnen halen” was zijn uitleg. “Alleen het duurde wat langer, want de keuken was nog niet zo lang open”. Jesper was gelukkig bereid het even over te nemen de eerste paar minuten en zo kon er toch nog afgetrapt worden.

De tweede helft was helaas van een minder niveau mede door de vele wisselingen. Bij Tak was duidelijk zichtbaar dat die de laatste weken op de bank gelegen had en zijn tijd niet had besteed een hooghouden, passen, rennen of schieten. De Gnoe had nog wel een aantal sterke acties en nog de kans op de 1-2 maar een schot vloog net naast. De tegenstander had al een aantal kansen gehad en verpest. Ook door sterk optreden van Soeteman die een prima partij keepte. Maar na een minuut of 25 was het via een corner toch raak. De geheel vrijstaande speler kon de bal zo inknikken. Helaas weer een achterstand.  We probeerde met het inbrengen van Jesper nog om het tij te keren maar na 3 sprints (ondanks zijn hamstringblessures)zonder heel veel succes en 2 struikelpartijen over de bal besloot hij om er maar weer uit te gaan.

De moed zakte de mannen nu in de schoenen en het spel werd er niet beter op. Een aantal kleine kansjes hadden we wel maar geen grote kansen meer zoals in de 1e helft. Niet veel later kwam de genadeklap van de overigens zeer sportieve tegenstanders. 3-1 was een feit. De laatste 20 minuten was meer zomeravondvoetbal. Er gebeurde niet veel meer en zodoende bleef het 3-1. Al met al wel een terechte uitslag maar de eerste helft zat er veel meer in als we zuiniger zouden omgaan met de kansen.

Komende zondag moeten we tegen MOC’17, de beste ploeg van de competitie dus dan moeten we weer volgas aan de bak om eindelijk weer een goed resultaat neer te zetten. Hopelijk zijn we dan weer helemaal compleet en kunnen we er weer een mooie partij van maken. We rekenen dan uiteraard weer op support van ons trouwe Dubbeldam legioen. Onder leiding van oppersupporter Ries van Andel (als die ooit thuis is gekomen na het feest van Dubbeldam OCHO) gaan we weer proberen de ommekeer in te zetten. We hopen jullie dan weer allemaal te mogen begroeten!

Tot zondag!

 

 

 

 

Reageren op dit bericht: