Dubbeldam 10-1 Leerdam Sport’55 10-1 5-5

Volgens de KNVB hebben spelers van Onder 10 geen echte interesse in rangen en standen; de resultaten worden door de KNVB wel bijgehouden, maar er worden geen standen meer gepubliceerd. Zo is het dus een publiek geheim wat onze mannen in de competitie hebben gedaan en hoe ze in deze finale zijn gekomen.
Uw verslaggever is ’s morgens vroeg heimelijk uit zijn woning ontsnapt in de hoop op tijd terug te zijn voor de viering van de verjaardag van zijn zoon Marco. Hopelijk is er voor die tijd nog iets anders te vieren, want zo te zien aan de koppies van onze mannen, die getraind worden door Max Bresser en Sven Beemer, maakt het hen wel degelijk uit of ze gaan winnen of verliezen vandaag.
Een bekerfinale, de grote droom van menig voetballer en wat lagen de mannen van Ajax er verslagen bij toen ze dit onlangs net niet haalden. Onze helden van de 10-1 hebben deze bovenmenselijke prestatie wel voor elkaar gekregen en nu is het zaak de kroon op het werk te zetten.
De EDAD-bus is tot de laatste plaats bezet en eenmaal aangekomen in Sleeuwijk lijkt het wel of we thuis spelen. We ontwaren ook onze voorzitter Arie en jeugdvoorzitter Cor op de tribune.
De voortekenen zijn niet gunstig, onze trainer Max heeft zich afgelopen donderdag geblesseerd en de geruchten gaan dat twee spelers van Leerdam Sport’55 gescout zijn door grote BVO’s.
Onze helden zijn echter voor kleintje vervaard en zo staan Tom, Dani, Rayan, Kayne, Vigo, Thymen, Mees en Koen stipt om elf uur klaar om de klus te klaren. Iedereen die afgelopen week Go Ahead Eagles tegen RKC heeft gezien, denkt wellicht dat geen enkele wedstrijd spannender kan zijn dan deze, maar na vandaag weten wij dat dit wel degelijk het geval kan zijn.

Dennis Oeben roept bij de aftrap dat Kayne de techniek van zijn vader heeft, maar al bij de eerste duels heeft Kayne gewoon altijd de bal en dat is waar het bij voetbal om gaat. Omdat we dichtbij de tribune spelen, kunnen we heerlijk in de schaduw zitten en we kijken naar een wervelend Dubbeldam met een eerste grote kans voor Vigo. Dan zien we ook Koen en Thijmen een kans krijgen en bij de eerste tegenaanval van Leerdam is Tom paraat.
Hoewel het veldoverwicht voor Dubbeldam is, lijkt Leerdam te scoren. De bal raakt hard de onderkant van de lat, maar landt gelukkig voor de lijn op de grasmat.
Uiteindelijk is het Koen die vanaf de middellijn de score opent, het is 1-0 en door het juichen van de massa Dubbeldammers raakt een nog jonge supporter in paniek en moet hij door zijn moeder getroost worden. Dani schiet even laten de 2-0 binnen en net als we denken dat we met deze stand gaan rusten, wordt het op slag van rust opeens 2-1.
In de rust proberen Ryan en Jayden Klootwijk het doel van onze keeper nog wat kleiner te buigen en we kijken uit naar het vervolg van deze wedstrijd. Eigenlijk is het jammer dat het veld zo klein is, omdat deze mannen al zo hard schot hebben dat ze vanuit vrijwel elke hoek van het veld kunnen scoren.
Zolang Dubbeldam maar scoort, is dat trouwens geen groot probleem en we zien schoten van Dani, Koen en Vigo naast of over gaan. Het is Koen die met een hard en laag schot de 3-1 laat aantekenen en met deze stand bereiken we de laatste time-out.

Onze jongens lijken wat afwezig te beginnen aan het laatste kwart en binnen twee minuten staat het 3-3 en de wedstrijd lijkt helemaal te kantelen. Leerdam wordt sterker en onze mannen lijken vermoeid. Passes komen niet meer aan en de enkele keer dat er op het doel geschoten wordt, gaat de bal over of naast. Maar dan opeens schiet Thymen ons weer op voorsprong, het staat 4-3, maar Leerdam is zeker niet van plan om zich gewonnen te geven. Ze zetten steeds meer druk naar voren, het wordt 4-4 en terwijl de scheidsrechter al op zijn klokje kijkt, valt ook de 4-5 binnen. Sleeuwijk ligt niet ver van Waalwijk en het RKC-scenario lijkt zich te ontrollen. De scheidsrechter pakt zijn fluitje als Vigo in een wanhoopspoging nog op het doel schiet, de keeper heeft de bal vast, of toch niet, jawel, maar nee, uiteindelijk staat hij met bal en al achter de lijn. Het is 5-5, het is tijd, onze mannen en onze tegenstanders zijn kapot gespeeld. Ze hebben alles gegeven, maar bij een bekerfinale moet er een winnaar komen en daarvoor zijn ooit penalty’s bedacht.
Penalty’s nemen is voor zowel spelers als supporters een soort hel op aarde en om de spanning nog groter te maken wordt er geschoten volgens het ABBA-principe, ofwel in de woorden van Cor: ‘The winner takes it all’.
En na tien penalty’s is de winnaar Leerdam Sport’55; zij scoren drie van de vijf penalty’s en onze mannen jammer genoeg maar twee van de vijf.

De huldiging vindt plaats op een groot bordes boven de kantine. Onderweg van het veld naar deze balkonscene zijn de tranen al gedroogd en dringt ook bij onze jongens het besef door dat ze een wereldprestatie geleverd hebben en vol trots staan ze met hun medailles te wuiven naar de Dubbelammenigte op de grond. Een Dubbeldamse onverlaat, natuurlijk met de achternaam Klootwijk, staat met een fakkel te zwaaien.
De mannen krijgen een prachtige beker als dank voor een prachtig seizoen en de misschien wel honderd fans die naar Sleeuwijk zijn afgereisd hebben de wedstrijd van hun leven gezien dankzij Tom, Dani, Rayan, Kayne, Vigo, Thymen, Mees en Koen op het veld en de nog bijzonder jonge trainers Max en Sven langs de lijn.