Een zin uit ons mooie clublied luidt: WIJ HOUDEN VAN VOETBAL.
Nu gaat The Captain daar soms, uiteraard niet in alle gevallen, wel eens aan twijfelen. Dubbeldam staat bekend om de samenhorigheid, een ongelooflijk hechte gemeenschap van voetballende kinderen en de ouders daarvan. Of je nu heel getalenteerd bent of gewoon lekker wilt voetballen en misschien niet de beoogde opvolger van Messi bent, maar het simpelweg een erg leuk spelletje vindt, het maakt(e) bij Dubbeldam geen bal uit. Aanvoerder van Dubbeldam 1 of sleurende middenvelder van 15-3, we zijn bij Dubbeldam allemaal gelijk. Althans, zo zou het moeten zijn.

Liefhebber

Het kan komen doordat ook in het “echte” voetbal de spelers vaker van club wisselen dan van scheenbeschermers.
Het kan komen door alle invloeden van buitenaf: de Playstations, de social media, Netflix. Het kan allemaal, maar The Captain kan zich soms niet aan de indruk onttrekken dat de liefhebber een uitstervend ras begint te worden.
Vroeger, of begint The Captain nu een oud rancuneus mannetje te worden?, vroeger zag je overal mensen voetballen: op pleintjes, op scholen, op grasveldjes, overal. Wat zou het toch mooi zijn als we weer stappen zouden maken die richting op. De liefhebber in je aanspreken. Ga in plaats van dat potje FIFA gewoon lekker met de bal onder je arm naar dat veldje/pleintje. Vind de liefhebber in je, want The Captain is naarstig op zoek naar die liefhebber.

DUBBELDAMMERS DAT ZIJN WIJ, wederom een prachtzin uit ONS clublied.
Dubbeldammer zijn, wat houdt dat dan wel niet in?
Nou, zo dunkt The Captain, Trots zijn op het dragen van het Dubbeldamshirt met dat prachtige wapen. Alles in de strijd gooien om je huid zo duur mogelijk te verkopen. Maar vooral trouw blijven aan je mooie club. De club die met weinig middelen er zo ongelooflijk veel aan doet om het een ieder zo goed mogelijk naar de zin te maken. En daarin worden keuzes gemaakt, ook op selectiebeleid. Zaak is om dat allemaal in een juist perspectief te plaatsen. Hierin ligt ook een grote rol voor de ouders.

Trots

TROTS ZIJN, op het Dubbeldammerschap ook dat is uit het clublied gegrepen. Dat betekent dat je niet opstapt als het een seizoen wat minder gaat. Dat je ondanks de nederlagen gewoon het ‘koppie’ omhoog houdt en vecht voor wat je waard bent. Dat je niet gelijk naar andere clubs toestapt omdat het daar allemaal anders zou zijn. Nee, Trots ben je op je club, trots ben je op dat shirt en trots ben je op het simpele gegeven dat je op zaterdag lekker mag voetballen met je vrienden, namens Dubbeldam! Ook als je vijf keer verliest, blijf vooral trots en geef de moed nooit op maar blijf sjouwen als paarden!

Als The Captain bij een aantal verliespartijen had moeten switchen van club had die nu heel Dordrecht en omstreken op zijn CV staan. Als je tijdens een avondje stappen met vrienden gaat darten in de kroeg en in kroeg A gooi je alles naast het bord, zou je dan in kroeg B wel 180 gooien?
Hoe dan ook, juist in de mindere fase moet je het Dubbeldammer zijn in je aanspreken. Juist dat stapje extra maken om een positief gevoel over te houden aan de wedstrijden en trainingen. Des te mooier is het als het dan weer lukt. Dat het weer lukt met elkaar een goed resultaat te behalen, om vervolgens weer luidkeels en uit volle borst te kunnen roepen: DUBBELDAMMERS DAT ZIJN WIJ!

The Captain