Dubbeldam 17-1 Kozakken Boys 17-1 2-4 (niet uitgespeeld)

Het is vandaag de laatste wedstrijd in de poule van de KNVB-beker. Allen als Unitas vandaag niet minimaal gelijkspeelt en Dubbeldam weet te winnen, hebben onze mannen nog een kans om door te gaan. We spelen weer thuis op het B-veld en uw verslaggever mag weer vlaggen. Omdat zijn T-shirt in de ogen van de scheidsrechter ook een soort van oranje is, mag hij een ruimvallend knalgroen hesje aan.
Onze coach Davey kent de scheidsrechter en weet direct al te vertellen dat hij streng fluit en al snel in de wedstrijd blijkt dat vandaag hierop geen uitzondering is. De scheidsrechter fluit strikt en goed, maar onze jongens vinden het vanaf de eerste minuut belangrijker om gewoon bij elke beslissing te mopperen in plaats van te voetballen. Zo zien we dat onze verdediging, om het maar netjes te zeggen, niet geweldig staat en met enige regelmaat een overtreding nodig heeft om de aanvallers van Kozakken Boys tegen te houden.
In de eerste twintig minuten is de wedstrijd nog gewoon in evenwicht en het is Dubbeldam dat de score opent. Een mooie vrije trap van Luuk wordt ingekopt door Xander en na een redding van de keeper is Max de Haas attent. Dan is het Kozakken Boys dat de klok slaat en ondanks een mooie redding van Marco komt na de gelijkmaker ook de 1-2 op het scorebord.
Dan krijgen zowel Bryan als Luuk een gele kaart en komen we heel goed weg als bij een overtreding van Bryan een tweede gele kaart op zak blijft.
Na een corner van Kozakken Boys verdedigt Dubbeldam uit en als Xander op volle snelheid de bal aangespeeld krijgt, scoort hij vlak voor rust de gelijkmaker. We hebben nog wat minuten op de klok als we achterin open huis houden en in plaats van te gaan rusten met een 2-2 gelijke stand, staat het opeens 2-4.

Na de rust komt Dubbeldam veel feller uit de kleedkamer en de wedstrijd is veel meer in evenwicht waar het Dubbeldam echter niet lukt om kansen te creƫren, maar onze mannen geven ook vrijwel niets meer weg en het wordt vooral een gevecht op het middenveld. Nathan en zijn directe tegenstander nemen dit helaas wel heel letterlijk en rond de middenlijn zien we de twee jongens met elkaar op de vuist gaan. Ook Bjorn ziet dit en besluit ernaar toe te sprinten om zich er ook even mee te bemoeien.
Volkomen terecht geeft de scheidsrechter drie rode kaarten, waarbij Bjorn nog even in discussie gaat, waarbij hij de scheids aanraakt. Moeders van een jong MO-elftal staan zich plaatsvervangend te schamen en terecht.
De wedstrijd gaat gewoon door, maar blijkbaar hebben niet alle spelers in het veld van de rode kaarten geleerd en naarmate de wedstrijd vordert, worden de duels alsmaar feller en voor het oog van uw verslaggever lijkt weer een aantal spelers het met elkaar aan de stok te krijgen, waarbij ook weer twee van onze spelers hun hersens niet meer weten te gebruiken.
De scheidsrechter twijfelt geen moment meer, hij heeft geen zin om nog meer rode kaarten te laten zien en staakt volkomen terecht deze wedstrijd.
Uw verslaggever probeert altijd een positief verhaal te schrijven, maar vandaag lukt dat gewoonweg niet. Te veel spelers hebben zich gewoonweg misdragen in het veld en we moeten ons schamen voor deze wanvertoning.

Later begrijpt uw verslaggever dat er in de kantine een discussie is losgebarsten over het gebruik van glaswerk tijdens de wedstrijd van het eerste. Dit verliep zo vervelend dat een van onze vrijwilligers eerder naar huis is gegaan. Ook hier mogen we ons kapot voor schamen.
Waar we dan wel weer trots op mogen zijn, zijn onze ouders die vandaag bardienst hadden. Er waren acht mensen nodig en met Linda meegerekend, hebben er ook acht ouders van ons elftal gedraaid. Alleen Michel van Nathan is niet verder dan zeven gekomen; hem is verteld dat alle dames die in de keuken helpen Karin heten en niets, maar dan ook helemaal niets met de 17-1 te maken hebben. Zo zal Michel vanaf vandaag Linda gewoon begroeten als Karin; het is handig als ook de andere ouders dit weten, hier iets van zeggen heeft namelijk geen enkele zin.